Cezar August
Okres panowania Oktawiana augusta, który rozpoczął się w roku 27 przed naszą erą, a skończył w roku 14 naszej ery, czyli trwał przez ponad czterdzieści lat, an echowany był przede wszystkim przywróceniem stabilności zarówno na polu politycznym jak i społecznym w całym państwie. Ustrój republikański nie został całkowicie zniesionym, a władza cesarza miała wywodzić się z połączenia kompetencji szerokiej gamy cywilnych urzędów oraz także tych wojskowych, w szczególności jeśli chodzi o władzę konsula, który był najwyższym urzędnikiem i jednocześnie dowódcą wojskowym, czy też trybuna ludowego oraz najwyższego z kapłanów. Cezara bardzo często określano także mianem imperatora, czyli inaczej mówiąc zwycięskiego wodza oraz ojca ojczyzny. August zachował senatorskie przywileje, podkreślając jednocześnie, że jest on pierwszym wśród równych, dlatego sam system rządzenia w tym przypadku został nazwany pryncypatem. Za czasów jego panowania miejsce miały różnego rodzaju reformy, które w znacznym stopni wpłynęły na usprawnienie administracji rzymskiej. Skorumpowani oraz ambitni patrycjusze zastąpienie zostali administratorami wywodzącymi się ze stanu kwitów, dając im jedne z najbardziej kluczowych stanowisk w państwie, między innymi prefekta Egiptu, czy też pretorii. August rozpoczął także reformy religijne oraz uzdrawianie obyczajów. Ustanowił prawa, które zachęcały do wchodzenia w związki małżeńskie oraz posiadania dzieci, przede wszystkim kawalerowie zostali opodatkowani tak samo jak bezdzietni, wprowadził kary za przeprowadzanie przestępstw na tle seksualnym. Promował on dodatkowo kulturę, która opierała w najprostsze, jednak w jak spaniałe rodzinne wartości oraz pobożność. Udało mu się odbudować ponad pięćdziesiąt świątyń w Rzymie.